กูจะไปมข.  ก่อนเทอมเปิด

กูจะไปมข.  ก่อนเทอมเปิด

soo soo sootaii >< happy birthday na kub   

Happy Birthday ย้อนหลังนะ

 

ขอให้ผ่านพ้นเรื่องร้ายๆ โดยเร็ว

 

 

 

 

 

 ผ่านมา ไม่รุ้เกิดวันไหน

 

ผมไม่ได้เรียนนิเทศน์นะ

ผมเรียนเรียนสินสาด

แต่ผมก็เหมือนๆ คุณเจ้าของบล็อก

พอผมเรียนเขียนเรื่องสั้น...ผมก็อ่านมันไม่สนุก

และผมก็เขียนออกมาไม่ได้ เพราะรู้ว่ามันต้องมีกฏอย่างนั้นอย่างนี้

 

ในช่วงหนึ่งคนเราจะเกิดความไม่มั้นใจต่างๆนานาน 

ลองเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิต

ลองทำอะไรที่ไมได้ทำแล้วอยากทำสิ

เพราะถ้าทำเหมือนเดิม มันก็จะเป็นวงจรแบบนี้ไปเรื่อยๆนะครับ

 

ปล. ผมตามลิ้งมาจากไหนไม่รู้มาโผล่ที่นี่ 5555

เธอรู้นะชั้นเป็นคนยังไง

รู้นะว่าเศร้าใจที่เปิดมาเจอว่า...ตัวเองลืมวันเกิดเพื่อนที่ดีที่สุดคนนึง

ไม่รู้จะโทดอะไร  โทดสมองตัวเองดีรึเปล่า

 

 ไปหาเธอวันที่ชั้นเจ็บปวด

เธอมาหา วันที่ชั้นทุกข์มาก

เธอทำให้หัวเราะ   ทำให้บรรยาหาศดีในพริบตา

มีพรสวรรค์นะ 

 อยู่กับปัจจุบันอย่าฟุ้งซ่าน ไปตามเส้นทางของมันเถอะ

เหงาจนนอนไม่หลับ คิดถึงคนคนนึงจนเกือบจะเช้า

ไม่น่าเชื่อว่าเค้าจะเป็น วันนี้ขาดความมุ่งมั่นที่จะไปเรียน

เรื่อยเปือยอยู่ต่อไป เป็นห่วงนะเมิงงง

 

ผมเปงคนนึงที่รู้ เรื่องความคิดนี้ของนุ ตั้งแต่ ปีหนึ่ง  สู้ๆๆ นะ เปงกะลังใจให้ 

เฮ้ออออ ลืมไปเลย ..

 

 

Happy Birthday 

 

 

คร๊าบบบ

 

ยังดีนะครับ ที่เจ้าของสเปซ ยังรักตัวเอง ขอให้ตัวเองมีสุข มากว่าเดิม

!

เฮ้อออ .. พอดีผ่านมาครับ

เลยถือสานั่งอ่าน ซะงั้น !!

 

ชีวิตคนเราเกิดมา มีจุดกำเนิดและจุดหมายไม่เหมือนกัน

บางคนเกิดมาอยู่บนเส้นทางชีวิตที่พร้อมทุกอย่าง

แต่เมื่อมองอีกมุมหนึ่ง ยังมีคนที่เกิดมาใช้ชีวิตอยู่บนรากฐานของความหม่นหมอง

ทุกคนพยายามที่จะดิ้นรน พยายามที่จะเลือกทางเดินชีวิตที่ดีที่สุดของตัวเอง

ทุกวัน...ทุกวันชีวิตของพวกเขาเหล่านั้นวนเวียน อยู่แต่กับสิ่งเดิม ๆ

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงและสร้างสรรค์จากสิ่งเดิม

ผลที่พวกเขาไม่สามารถเลือกได้

แต่พวกเขาจะต้องได้รับเพียงหนึ่งอย่าง คือ ชัยชนะ และความแพ้พ่าย

 

ชีวิตที่ต้องต่อสู้กับความทรมาน เพื่อที่จะได้สิ่งที่ตนต้องการมานั้น

มันอาจเป็นเพียงความหวังของพวกเขาเท่านั้น

ความเป็นไปได้ มีเพียงแค่เศษเสี้ยว.....

"พวกเขาจะต่อสู้ไปทำไม?"
คำถามที่พวกเขาเหล่านั้นจะถามตัวเองทุกครั้งที่พวกเขาท้อ และหมดหวัง
"สู้เพื่อตัวเอง ไม่ใช่ใคร สู้เพื่อชาตินี้ได้ใช้ไม่ใช่ชาติหน้า..."
คำตอบที่ทำให้พวกเขามีความหวังลุกสู้ขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อที่จะต่อสู้ต่อไป

ไม่ว่าเราจะทำอะไรก็ตาม

เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง หรือไม่ว่าเพื่อสิ่งใดก็ตาม

จงอย่าช้าที่จะทำ วันนี้คุณมีโอกาสที่จะทำก็ทำไปซะถ้ามันไม่ผิดต่อศิลธรรมที่ดีงาม

จงอย่าท้อ อย่าก้าวถอยออกมาจากเบื้องหน้า

เพราะเราไม่รูว่าข้างหน้ามันมีอะไร เรารู้ว่าข้างหลังเป็ฯมาอย่างไร

จงทำให้มันดีที่สุด...

 

 

ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณนะครับ ..

แต่ผมไม่ได้อยู่ในภาวะแบบคุณ

ผมจึงไม่สามารถ หาเหตุผล ... มาตอบคุณได้

ในสิ่งที่คุณกล่าวมานั้น

 

แต่ผมหวังเพียงว่า สิ่งที่ผมบอกหรือสิ่งที่ผมคอมเมนท์

มันอาจเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้คุณหยุดคิด .. หวังอย่างนั้นคับ

 

สุรามันอาจเป็นเพื่อนที่ดี สำหรับคุณในตอนคุณทุกข์ รวมไปถึง สมหวัง

แต่สุรามันไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาที่คุณกำลังเจออยู่นะครับ

 

ท้อแท้...ท้อถอย...ท้อทำไม ?

 

 

ผมยิ้มให้กับความเข้มแข็งของคุณครับ ~

 

เฮ้ย  เป็นไร อีกเนี่ย  ไม่ได้คุยกันแปปเดียว  โหย เปลี่ยนไปมากเลยนะเพ่  อย่าท้อดิวะ   

 

วันเกิดหรอ  ไม่รู้เลยหว่ะ  ไงก็ดีๆละกัน  ไม่รู้จะอวยพรไงดี  งั้นก้ขอให้ดีก่าที่เป็นอยู่ละกานนะคับ 

 

หวัดดีค๊าฟ  ...พี่ชาย

 

* เด่ววันหลังจะเข้ามาอีก  ให้มันดีก่านี้นะ

 

บังเอิญเปิดสเปซ

บังเอิญจำได้ว่าเปนวันเกิด

บังเอิญว่ากูไม่มีตังในมือถือ

และบังเอิญว่า..สุขสันต์วันเกิดนะมึงง

 

ห่วงน้องตับหน่อยนะเว่ยย

กูยิ่งเรียนแล้วยิ่งเปนห่วงพวกมึงหลายๆคนน

แต่ช่างเหอะ..ถ้าไม่มีคนอย่างพวกมึง

โลกมันคงไม่สมดุล

เฮ่ยย..พูดเล่น

ดูแลตัวเองด้วยละกัน

 

กลับมาเมื่อไหร่ค่อยเจอกัน

 

    โหยยยย เป็นไรกันไปหมด

    เราโตขึ้น และเราเปลี่ยนไป

  สิ่งมากขึ้นน่าจะเป็นความเข้มแข็ง

  ซึ่งกูก็พยายามอย่างสุดๆ ที่จะเข้มแข็ง

    และอยากให้มึงเข้มแข็ง รักมึงนะ

    Happy birthday to you~*

กูก็เบื่อ ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะเดินไปไหนดี

หวังว่ากลับขอนแก่นคราวนี้คงมีอะไรดีๆบ้าง

ทำมเฮิร์ทกันจังเพื่อนฝูง

อย่าเครียดนะ

นุกับเป๊กยังมีเรานะ บู้ยยย+

เป็นกำลังใจให้เสมอ

ไว้ไปกินเบียร์กันใหม่นะตัวเอง

เจ็บบ่อยๆค่อยๆชิน

ก็ความรู้สึกเดียวกันแต่กูแย่กว่าเมิงตรงที่มันไม่มีอะไรน่าสนใจ

แม่แต่เพื่อนๆๆๆที่มหาลัย

ความรักมีไปก็แค่นั้นแหละ ตอนนี้กูก็ไม่มีอะไรดีกว่าเก่า

ก็เหงาเหมือนเดิมทุกวัน

ก็อยากจะตายไปพอๆกัน

แต่กูก็ยังมีความหวัง

ว่าจะมีคนเข้าใจกูบ้าง

กูก็จะเข้าใจเขาเหมือนกัน

 

 

 

 

งั้นเมิงก็จงออนเอมที่ไม่มีใครคุยกับเมิงต่อไปเหมือนที่กูออนแล้วก็ไม่มีหมาตัวไหนมาคุยกับกู